ABİ HAYRANLIĞI

Mart 09, 2018
Bizde durum bu; 


Abi hep konuşur, devamlı anlatır, sanki yılların birikimi engin bilgilerini taşıyamıyormuşcasına öğretmeye çalışır. Ben bayıldığım için bıcır bıcır konuşmasına hep dinlerim. Bazen, bilmem kaçıncı tekrarını da dinliyor olsam, ilk defa duymuş gibi şaşkın taklidi yapmaya da çalışırım. “Aaa gerçekten miii?” tepkimi görünce daha çok heyecanla anlatmasını da yerim :)



Ama şu minik civciv kardeşi kadar hayatta olamam, her anlattığını böyle hayran hayran şaşkın gözlerle dinleyip bir de üstüne uygulamayı beceremem. Onun gibi taklit etmeyi hem de bunu göstermelik değil, gerçekten öğrendiği için yapmayı her seferinde başaramam.







Mesela burda... Konu derin...Denize taş atmak önemli. Hangi taş atılır, nasıl tutulur, nereye atılır, nasıl atılırsa kaydırmaca nasıl atılırsa clup diye ses çıkarmaca oynanır, daha uzağa atmaca oyununda kazanmak için ne kadar güçlü ve büyük olmak gerekir...Anlattın mi böyle dikkatleri toplayarak sanki o konuyu en iyi bilen senmişsin gibi anlatacaksın, dinledin mi de böyle uygulayarak ne kadar iyi ve ona hayran bir öğrenci olduğunu göstereceksin..

Hatta gerektiğinde yapabiliyorsan aynen şöyle taklit de edeceksin ;


Mesela...Kimler böyle salata yapar? Bizim evde yapım şekli bu :) Arkadan yapışık bir kuyrukla ve kuyruk yüzünden kikirdemekten iş yapamayan abiyle... Abinin 1 basamak gerisinden, ki mümkünse aynı basamaktan... Aynı seviyedeki hallerini Deniz az daha yere yapışmak üzere olduğundan çekemedim. Demir küçükken, merdivene her çıktığımda peşimden tırmanırdı, inemezdim bile. Şimdi Deniz tırmanışta, benden ziyade özellikle abisinin peşinden. 

Hiç bu kadar taklit edildiğimi hatırlamıyorum ben. Bu yüzden hem şaşkınlıkla, hem her an birşey olabilir endişesiyle hem de sevimliliklerine bakıp bakıp sıkıştırmamak için dişlerimi sıkarak izliyorum bu hallerini, tavırlarını, öğretmen ve öğrencisini...

BUNLARI OKUMAK İSTEYEBİLİRSİN

0 YORUM

FACEBOOK

İLETİŞİM

Ad

E-posta *

Mesaj *

Translate