Sütten (Memeden) kesme

15 aylık olduk biz!

Bir süredir düşünüyordum benim halim ne olacak diye böyle sık sık devamlı emzirerek...



Hatta, hatırlıyorum da daha işe ilk başladığım zamanlar, Demir 7. ayın içindeyken gündüzleri evde 2 saatte 1 emzirmeye devam ettiğim, geceleri 2 saatte 1 emmek için uyanmaya devam ettiği, işteyken de yaklaşık 3 saatte 1 sağmayı sürdürdüğüm için gerçekten bu durumu hiç bitmeyecek sanıyordum. Gece uykusuzluğundan mı yakınayım, gündüz iş yerinde sağmak zorunda kalmaktan mı (ki her gün, günde 3 kere, hele emzirme odası falan olmayan ortamlarda bulunuyorsanız), yoksa "bir gün nasıl bırakacağız birbirimizi" kaygısından mı...bilemiyordum. Öyle de tuhaf bir his ki; bebeğiniz emmeye alıştıkça siz de emzirmeye alışıyorsunuz. Bunu hem "bebeğini beslemek, onu doyurmak" için düşünebilirsiniz, hem de aranızdaki bağın kuvvetlenmesi için düşünebilirsiniz. Çünkü emzirmek ve emmek sadece bedeni değil, ruhu da besliyor. Sadece ikinize özel, başka kimseye değil! Sizi bağlayan en güçlü bağ! Anne ve bebeğini ayrılmaz yapan en sıkı bağ. Emerken konuşuyor, sohbet ediyor, gülüşüyor, bakışıyor, dokunuyor, hissediyor, bir bütün oluyorsunuz. Müthiş bir şey! Dolayısıyla memeden kesmek hem bebeğinizin büyüdüğü sinyalini veren, onun artık yeterince süt aldığını ve artık gıdalara tam olarak hazır olduğunu gösteren; hem de sizden bir adım daha koptuğunu, daha bağımsız olduğunu, daha büyüdüğünü gösteren bir evre...Yani yine zor bir evre...

İşte böyle çelişkiler içindeyken ve uykusuz geceler yaşamaya devam ederken, 1 yaşından itibaren geceleri uykusunda her kalktığında emzirmemeye karar verdim. Alacağını almış olmalıydı :) Buna en büyük destekçim biriciğim oldu yine; eşim. Önce 1 uyanışını atladım, babası kalktı, uyutmaya çalıştı çığlık çığlığa. Sonra 2, sonra 3 derken...Sadece sabaha karşı emzirmeye başladım, bir de işten eve gelince. Yani ayrılırken ve kavuşurken hasret gidermeydi artık. Zaten artık süt de epey azalmıştı (Gündüzleri sağdığım için miktarı görebiliyordum) Ama bu 2 seferden de aşağı inemiyordum, sanırım hem kendim için, hem onun için.

Okuduğum bir yer şöyle diyordu :

"Memeden ayrılmak öneli bir süreç, hem sizin hem bebeğinizin hazır olması önemli. Öncelikli olarak sizin buna hazırlanmanız, kararlı olmanız bebeğinizin de ayrılmasını kolaylaştıracaktır. Ayrılmaya henüz hazır hissetmiyorsanız, gözleriniz doluyorsa biraz daha bekleyebilirsiniz. Memede olmak beslenmenin yanı sıra anne ile birlikte olmayı, güvenliği de simgeler. Bu ayrışma süreci biraz yorucu olabilir ama belli bir rutinde yavaş yavaş yapıldığında kalıcı olacaktır. Acele getirmemenizi öneririm"...diyor Psikolog Ayça Atasoy. 

Yavaş yavaş...Ben de o da hazır olmalıydık. Bu sürede okumaya da devam ettim. Başka bir yerde şöyle yazıyordu:

"İster azaltarak isterseniz bir anda sütten kesmeyi deneyin, sütten kesme sürecinde çocuğunuza mutlaka empatik davranmalısınız. Sütten kesme sürecinde çocuğunuza en az emzirdiğiniz dönemdeki kadar yakın olmayı ve sevgi göstermeyi ihmal etmeyin. Sütten kesme sürecinde de, diğer her konuda olduğu gibi, kendinizden emin olmanız çocuğunuzun size güvenmesini sağlamak için en önemli nokta olacaktır. Sınırları net şekilde belirleyin ve onlara sadık kalın. Tutarsızlığınız çocuğunuzun kafasını karıştıracak ve anksiyetesini yükseltecektir. Sütten kesme aşamasında tutarlılığın önemini bilmenize rağmen esnekliğin de gerektiğini unutmayın. Eğer sütten kesme çabanız çocuğunuzu gerginleştiriyorsa bu durumda planınızı değiştirmeniz en doğrusu olur: bir süre daha (günde bir ya da iki kez) emzirmeye devam edebilirsiniz. Çocuğunuz birkaç hafta/ay içinde gerginliğini atıp yeniden mutlu haline döndükten sonra sütten kesme onun için çok daha sorunsuz olacaktır."...diyor Gelişim Uzmanı Psikolog Sinem Olcay.

Demek ki doğru yoldayım dedim, günde 2 sefere devam. Gündüzleri sağıp akşam biberonla vermeye devam, az da olsa.

Sonra birkaç gece sabah ben kalktığımda uyanmayınca emzirmemeyi denedim. Kalksa da emzikle susturmayı denedim ve susunca teklif bile etmedim. Anlamadan-farketmeden- sabah emzirmesi kalktı ortadan. Böylelikle gece beslenmesi tamamen bitmiş oldu...Günde 1'e indik. En zoru, akşam kavuşma anı!

Ben hala okuyorum uzmanların yazılarını...

Uzman Klinik Psikolog Aynur Sayım diyor ki: "Memeden kesip tekrar emzirmek doğru değil. Kararlı olun. Korkutmak sakıncalı, kademeli olarak azaltın. Doğru zaman önemli, diş çıkarma-hastalık, işe başlama, bakıcı değişikliği gibi kritik dönemlere denk getirmeyin. Ayrıca bebeğinizle geçirdiğiniz özel zamanlar olmalı ki sadece emme zamanlarında annenin yanında olacağını düşünmesin."

Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı Dr. İzlem Göçmen diyor ki: "Bu dönemde bebeğinizle daha çok ilgilenin. Aniden değil yavaş yavaş kesin. En son olarak sabah erken gece yatarken olan öğünü kesin."

Bir sitede deniyor ki: "Meme sunulduğunda kayıtsız davranıp huzursuz oluyorsa, ya da eskisinden çok daha kısa süre emiyorsa bebeğiniz memeyi kesmeniz konusunda küçük sinyaller veriyor demektir." Ve Çocuk Ruh Sağlığı Uzmanı Neslim Güvendeğer Doksat devam ediyor: "Memeden kesme, bebeğin anneden ayrışmasını ve bireyselleşmesini destekleyen ilk adım olduğu için anneler söz konusu olan bağımlılığı yitirme kaygısıyla bu konuda çelişki yaşayabilirler. Bu nedenle emzrimenin sonlandırılma zamanı, annenin ruhsal açıdan hazır olduğu bir dönemde, annenin vereceği kararla belirlenmelidir."

Diğer bir sitede Dr. Hatice Karaböcüoğlu diyor ki: "Sütten kesme sürecinde annenin sabırlı olması, bebeğini daha sık kucaklayıp okşaması, daha çok oyun zamanı yaşamaları süreci rahatlatacaktır. Bu süreçte kolay uyum sağlayanın bebek olduğunu, asıl zorlanan ve üzülenin anne olduğunu unutmamak gerekir. Çevrenin anneyi desteklemesi, tepki gösteren bebeği sakinleştirmede yardımcı olması ve kararın doğruluğu konusunda anneyi desteklemesi önemlidir. Sütten kesme anne ve bebek için doğru zaman seçildiğinde sorunsuz biter. Bu nedenle en önemlisi kesmeye karar vermek değil, doğru zamanı bulmaktır."

Bu süreçle ilgili faydalı yazıları başka sitelerden de okuyabilir, yaşayanların yorumlarına göz gezdirebilirsiniz:

  • http://www.wikihow.com/Stop-Breastfeeding-Without-Pain
  • http://www.babycenter.com/400_how-do-i-stop-breastfeeding_1990628_516.bc

Sonra, yani 1 yaşından bir müddet sonra; birkaç gün üstüste fark ettim ki akşamları ben geldiğimde emzirdiğim zaman doğru düzgün emmiyor bile. Sadece göğsümde yatmak istiyor, her zaman emerken yaptığımız gibi sohbet etmek istiyor. "Söyle bakalım bugün neler yaptın, oyunlar oynadın mı, dışarıya çıkmışsın bisikletinle. anlat kimleri gördün" gibi konuşmalarımı can kulağıyla dinliyor. Onu okşuyorum, öpüyorum, sarıp sarmalıyorum o da bana sarılıyor. Sadece onunla ilgilenme anıma dönmüş emzirme anı. Bir süre sonra da kalkıp gidiyor kucağımdan ve benimle oynamak istiyor. Evde başlıyoruz oyunlara. O zaman galiba hazır diye düşündüm. Sinyaller veriyor. E tabi yemeyi çok seven bir çocuk olduğundan yeterince gıda da alıyor gün içinde, çok şükür bir problemimiz yok. Karnı doyuyor. Akşamları onunla oynayarak bol bol öpüp koklayarak ve o yatana kadar tüm zamanımı ona ayırarak sanırım ruhu da doyuyor. Bunu farkedene kadar birsüre o istemese de emzirmeyi teklif ettim ben. 1 yaşından beri gündüz sağmalarını zaten kesmiştim. Yaklaşık 2 aydır sadece gece emzirirken, 1 haftadır geceleri de kalkmış durumda.

Bir anne bebeğinin ondan bir adım daha kopmasına hiç hazır olmaz, ama hiç! Annemin hep dediği gibi "çocuktur anneye-babaya dur diyen, onları kendinden uzaklaştıran, onlardan kopan; anne-baba hiç hazır olmaz, çocuk hazırlar, çocuk kopar". Gerçekten istekli olmasam da onun hazırlığını farkettiğim için bazı akşamlar emzirmemeye çalıştım. Bakalım tepkisi ne olacaktı. Tam tahmin ettiğim gibi yadırgamadı. Sabaha göre biraz daha uzun sürse de kesmem, sanırım oldu. Ben artık yeterince anne sütü aldığını, karnının doyduğunu, emzirmek yerine o dakikaları oyunlarla ya da birbirimize sarılarak da geçireceğimizi ve yeterince tatmin olacağını anladım. O anlattı bana. Ben hiç hazır olmadım, kurabiyem hazır oldu. Bana "dur" diyen o oldu. Ve hiç tahmin ettiğim gibi zor olmadı. Onun sayesinde...Okuduklarım yanımıza kar kaldı :) Aslında bazı şeyleri çok büyütüp dert etmemek gerekiyormuş kendimize. Bebeklerimiz zaten hazır olduklarında sinyallerini veriyormuş bazı dönüm noktalarının...



Ben iyiyim, sağlık açısından iyiyim çünkü uzun zamandır zaten süt miktarı azaldığı için herhangi bir ağrım yok. Ruhen de iyiyim. Onun hazır olduğunu ve hazır olduğunda kendiliğinden bu evreyi de tamamladığımız için; bunca aydır emzirebildiğim için; emzirmenin anne-bebek arasında oluşturduğu o inanılmaz bağı ve iletişimi gördüğüm ve yaşadığım için artık gerçekten iyiyim. Kuzum, daha minicikken, bana yine birşey öğretti: Benden ilk kopma zamanını. Ya da diğer bir deyişle ilk adımlarından sonraki 2. bağımsızlığını. Ve kazandığı bağımsızlığa rağmen benle vakit geçirmenin onun için önemini


Google+ ile Paylaş

Hakkında Canan Canal

    Blogger Yorumları
    Facebook Yorumları

2 yorum:

  1. Ben bugun birden aniden aldim bu karari:(( bu saate kadar aglayarak uyudu:(
    Ama artik her dakika emmek istiyordu. .geceleri de cok sık uyaniyordu...yazini icimi rahatladi..diger taraftan uzmanlarin yazilari da ayni sekilde...gerci ben aniden yaptim ama...calismayip evde oldugum icin gun icinde az emzirmek mumkun olmuyordu..umarim kizimin psikolojik ni etkilemem kötü anlamda...sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kıyamam ona :( Ama sizi öncelikle tebrik ederim. Bu kararı aldığınıza göre demek zamanı geldiğine inanmışsınız. Bundan sonra bence en iyi yapacağınız şey sanıyorum ki kararlı olup ağlasa da tekrar eskiye dönmemek ve eskiyi aratmamak için daha çok ilgi ve şefkat göstermek. Emin olun alışacaksınız, o da siz de. Sevgiler ve kolaylıklar ;)

      Sil