38.HAFTA: KARNIM HALA BURNUMDA!

Ekim 08, 2012

"Karnın düştü mü?"
"Ne demek o?"
"Yani aşağı indi mi, zor yürüyor musun, bacaklarını açarak mı oturmaya başladın, birşey çıkacak gibi mi yani?"
"Yooo, çıksa bile ağzımdan çıkacak gibi, sanırım çıkışı bulamıyor :S"

"Elini parmaklarını kapatarak göğsünün altına koy, kaç parmağı bastırabiliyorsun?"
"Hangi el? Nasıl bastırıcam?"
"Sağ elini. Kaç parmağın içeri rahat giriyor?"
"Ne biliyim, 3 herhalde...serçe parmağım girmiyor galiba :S anlamam ki ben! gelin siz bastırın"
"Hmmm nerden baksan 1 haftadan fazla var o zaman..."
"???"

"Var mı bir değişiklik?"
"Nasıl bir değişiklik?"
"Ne bileyim yani ağrı, sızı, bir işaret, yahu gelmiyor mu?"
"Yok valla gayet iyiyim, geleceği yok sanki..."

"Ne dedi doktor? Tarih verdi mi? Ne zaman geliyormuş?"
"Ne desin, gayet rahat o, bekliyoruz dedi...!"


Bu günlerde konuşmalarımız hep bunlar üzerine: Bebeğin/karnın düşmesi ya da ingilizce "lightening" ne zaman olucak? Nasıl gelicek bebek? Ne kadar kaldı?

38. haftamızı tamamladık ve 39'a girince doktor kontrolümüze gittik. Çok şükür herşey yolunda. Artık gitgide büyüyen miniğimiz 3300 gram ve yaklaşık 50 cm olmuş. Hala suyumuz yeterli, kan akımlarımız normal, kasılmalarımız yok, sol el yine yüzünü kapatmış ve pozisyonu aynı.


Aynı da...

O pozisyon bir türlü ilerlemiyor. Yani minik kuzum haftalardır baş aşağı sallanıyor ama doğum kanalına henüz girmiş değil. Acaba giremiyor mu, sığmaya mı çalışıyor, yoksa beklediği birşeyler mi var?

Doktorumuza da ilk bunu sordum. "Herkes karnımın aşağı düşüp düşmediğini soruyor, benimki düşmeyi bırakın sanki üste çıkıyor gibi, kaburgalarıma bir dayanıyor nefesim kesiliyor, hele ki geceleri! gerildikçe beni de geriyor tıkanıyorum" dedim. O da aslında tam olarak "düşme" kelimesini kullanmasa da aşağı inmesini beklediğini söyledi. Ya pelvisin genişliğinin sınırlı olmasındanmış, ya da zamanı varmış. Doğumdan çok önce inebileceği gibi pat diye 1 gecede de inebilirmiş. "Eee ne yapabilirim ben?" dedim, en sevdiğim (!) tavsiyede bulundu: BEKLEYECEĞİZ...Haftalık kontrollere devam...Belirti gelirse ne ala, gelmezse gelişimi izleyeceğiz.

Elbette zamanını bekleyeceğiz. Gelişebildiği kadar içimde gelişmesi, problemsiz gününü doldurması tek isteğim. Ama bu sırada ben onun için ne yapabilirim, nasıl yardımcı olabilirim diye düşünüyorum. O kadar da hareketliyim ama yürüyüşlerimizi arttırmaya karar verdik, belki yardımcı olabiliriz.

Ama şu belli birşey ki, kuzumun paşa keyfi ne zaman isterse o zaman gelicek. Ne önce, ne sonra. Bizim isteğimizle, çevrenin heyecanıyla, doktorumuzun beklemesiyle değil. Kendi arzusuyla...Demek ki rahat, keyfi yerinde, hala o daracık içime sığabiliyor, çıkmaya niyeti yok ve bize gülümseyip durduğuna göre halinden ve yerinden memnun. O zaman kalabilir, ohhh ekmek elden su gölden yaşayabilir. Ben de giderek şişerim, gerilirim, nefesim kesilir, sabretmeyi öğrenirim, daha da meraklanırım, hiiiç sorun değil :)

Yeter ki kuzucuğum iyi olsun, sağlıklı olsun ve istediği zaman işareti verip "Ben geliyoruuuuum" desin...

BUNLARI OKUMAK İSTEYEBİLİRSİN

6 YORUM

  1. Sabır, sabır, sabır...
    Her şeyin bir zamanı vardır.
    Allah özlemlerinizi giderecektir.
    Bir ağacın yaprağı veya meyvesi olgunlaştıktan, kimyasal işlevini tamamladıktan sonra düşer.
    Allah hayırlı zamanı tespit etmiştir.
    Az kaldı kuzucum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle babam, meyvenin olgunlaşıp düşmesini bekliyoruz gerçekten :)))

      Sil
  2. Kumrum kumrum;hamileliğin bütün sıkıntılarını çeken sen,sana gün boyu tanık olan murat...bizler sadece karşıdan söylemlerimizle destek olmaya çalışıyoruz,bazan da bunu abartabiliyoruz.Ebeveynler çocukları söz konusu olunca elinde olmadan heyacan yapıyorlar,merak ediyorlar.BEBİŞİMİZ daha doğmadan onun ne durumda olduğunu görmek için bir haftayı iple çekiyorsunuz anne-baba adayı olarak,bizler de nineler-dedeler adayı olarak...:)bu öyle tatlı bir duygu ki insanı bazan komik duruma düşürebiliyor ama farkında bile olmuyorsun.Hepimizin duası anne-oğul sağ salim hayırlısıyla kurtulmanız,yavrunuza kavuşmanız,mis kokan nefesini yüreğinizde hissetmeniz.Sizleri çooook seviyoruz...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anniiim, olur mu tüm sıkıntıları benle birlikte hepiniz çekiyorsunuz. Tüm konuşmalarımızı not ediyorum ki zaman geçip bugünleri hatırladığımızda birlikte gülelim diye...O an anlaşılmıyor ama geriye bakıp düşününce ben de çok gülüyorum her bir konuşmaya :)) İnşallah kuzucuk da büyüdüğünde o da okuyup okuyup güler ;) Biz de sizi çok seviyoruz ve çooook öpüyoruz ;)

      Sil
  3. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  4. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil

Translate

İLETİŞİM

Ad

E-posta *

Mesaj *