Hazırlıklara Devam...

Eylül 10, 2012

Tatillerimizden ve gezilerimizden arta kalan zamanlarımızda bebeğimiz için hazırlıklara devam ediyoruz. Ne bitmek bilmeyen hazırlıklarmış, tamamlayamadık bir türlü. 1) düğün öncesi, 2) bebek öncesi yapılacaklar listesi epey uzun oluyormuş meğer. E tabi bizde evde oturan tipler olmadığımız için yavaş yavaş listemizi tamamlamaya çalışıyoruz...

Bebeğimiz için yapılacak en önemli şey onun bütün kıyafetlerini yıkayıp ütüleyip dolabını yerleştirmek ve onun da doğum çantasını böylelikle hazırlamak. Ondan önce Muratla benim çantamızı hazırladık. Daha doğrusu çantanın içine koyacağımız tüm listeyi hazırlayıp dolapta bekletiyoruz. Sanırım izne ayrıldığım günlerde yerleştireceğiz. Çanta derken baya tekerlekli valizi kastediyorum bu arada :) Muhtemelen biz 2 valizle hastaneye gideriz, biri bizim biri miniğimizin, anca sığarız çünkü. Valizin en son halinin resmini ve içindekiler listesini paylaştığımda neden valiz almanın daha mantıklı olduğunu anlatabilirim herhalde ;)



Doğum için gerekli diğer bir madde de bebek şekeri ve çikolata/lokum. Biz henüz bebek şekeri seçimi konusunda kafamızda tasarlama aşamasındayız. Malzemeleri tek tek alıp evde biz mi yapsak yoksa hazır mı alsak hem daha az maliyetli hem daha şık olur, onu araştırıyoruz. Bu şekerlerin yanında çikolata yapımı da var tabi, hem hastane için hem de yakınlarımız için. Çikolatalar için de pek güzel alternatifler var, biri de BonnyFood'unkiler.


Bu arada bebek mevlüdü konusu da gündemde. Tabi sünnet ile beraber :( Konu her açıldığında içim daralsa da bu ara araştırdığımız en önemli olaylardan biri sünnet. Yenidoğan sünneti de denen ilk 24-48 saat içindeki sünneti düşünmüyoruz. O kadar küçük ki, daha henüz dünyamıza adapte olmaya çalışırken kıyamayız herhalde. Üstelik ben de kendimi toparlamadan ona bakmada zorlanırım diye ilk günlerde olabilecek olan operasyonu daha sonraya atmaya çalışıyoruz. Ama çok geç de olsun istemiyoruz. İlk 1-2 ay içinde, fazla da hareketlenmeden, iyileşmesi de kolay olur diye okuduk. 2-6 yaş arası zaten önerilmiyormuş. Çocuk doktoru araştırırken bir yandan sünnetçi/çocuk cerrahı kişileri de arıyoruz. Konuştuğumuz bir cerrah genel anestezi ile yapacağını söyledi, ikimiz de ürktük :( Küçücükken tamamen uyutulması korkuttu bizi, bebeklerin ayılması daha da güç olacağından. Herhalde sünnet meselesine ve zamanına karar verince hem sünnet hem de doğum mevlüdünü bir arada yapabiliriz.

Doğum ile ilgili hazırlıkların arasında en önemlisi belki de evde yapılan düzenleme ve tadilatlar. Tatile gitmeden önce evimizi baştan aşağı dip bucak temizlettik. Tatil dönüşü tüm perdelerimizi yıkadık. Kilerimizi ve balkonlarımızı yeniden düzenledik. Bir kısım tadilatlarımızı yaptık, raflarımızı taktık. Dolap ve deepfreeze'imizi bile yeniden düzenliyoruz. Savaş falan çıkar mazallah da kıtlıkta kalmayalım diye ;) Lohusalık süresinde bize yardımcı olacaklarından ailelerimizin rahatı için de ufak tefek düzenlemeler yaptık. Haftaya tüm dolaplarımızın içlerini boşaltıp tekrar düzenleyeceğiz. Doğumdan önce, muhtemelen Eylül sonu Ekim başı gibi izin aldığım zaman son 1 kez daha dip bucak temizlemenin ardından umarım gönül rahatlığıyla doğuma gidebilirim. 

Tabi bu arada pıtırcık beklenenden önce bir sürpriz yapmazsa ;)

Özellikle evde olan hazırlıkları, tadilatları, yıkayıp paklamaları ve tüm temizlikleri "yaptık yapıyoruz" desem de benim katkım gün gün azalıyor. Ve sağolsun en büyük yardımcım biriciğim Murat hemen hemen tüm yükü üstümden alıyor. Temizlik ve tadilat yetmezmiş gibi yemek olayına da girince değmeyin keyfime. Tabi ben bundan şuan keyif almak yerine oldukça üzülüyorum, sıkılıyorum ama elimden geleni yapsam da fazlasına vücudum el vermiyor malesef :( Hala, 9. ayda olmama rağmen evdeki işlerimi yapabiliyorum, mutfağıma doya doya girebiliyorum ama eskisinden çok daha yavaşım. Böyle zamanlarda o hızır gibi yetişiyor. Ona kıyamıyorum ama gitgide yorgunluktan daha çok zayıf düşüyorum. Her konuda yardımcı olmasını geçtim, bir de hem benimle hem de bebeğimizle ilgileniyor, onunla konuşuyor, gülüşüyor. Babalığı dışardan sözde değil, tam da hamileliğin içinden, merkezinden yaşıyor. O kadar önemli ki bir baba adayının da en az anne adayı kadar olayın içine girmesi, sorumluluk ve yükünü alması, o yolculuğu eşiyle birlikte yaşaması, yardımları, hoşgörüsü, paylaşımı...

Ne kadar şanslı olduğumu şu hamilelik sürecimde çok daha iyi anladım. Gerçekten de hamilelik  süreci birbirini çok seven çiftler için sevgiyi daha da perçinleyen, birbirlerine daha da bağlayan, birbirlerini daha iyi tanıtan bir süreçmiş. Her gün sabah kalktığımda ilk işim şükretmek onunla birlikte olduğumuz için. Hep dua ediyorum nazar değmesin diye ona, bize, yuvamıza ve maşallah deyip minik bir nazar boncuğu yapıştırıyorum buraya ;) Hem bizim için, hem de bizim gibi düşünen tüm çiftler için...





BUNLARI OKUMAK İSTEYEBİLİRSİN

0 YORUM

Translate

İLETİŞİM

Ad

E-posta *

Mesaj *