Biz aşı olduuuk!

Adetmiş gebelikte, 20. haftayı doldurunca tetanoz aşısı vurulurmuşuz.

Doktorum bana ücretsiz olarak aile hekimimizin ücretsiz olarak sağlık ocağında aşıyı vurabileceğini söyledi. Bu yüzden daha önceden de bebeğim için düzenli kontrollere gittiğim, hatta 16. haftadan itibaren kalp atışını ultrason olmadan dinleyebildiğim yere busefer aşı olmak için gittim. Acımadı kiiii hiç ;) Sadece kolum hamlamış gibi ağrıdı azıcık. Bide aşıdan sonraki saatlerde o gün üşütme sandığım hafif bir mide bulantısı eşlik etti yarım gün kadar. Toplam 2 doz vuruluyormuşuz, benim 2. dozum da 1 ay sonra vurulucak...



Bebeğimin kalp atışını dinlemek çok çok zevkli. Nasıl bir zevk anlatamıyorum. Artık vuruşları daha belirgin, daha kuvvetli. Hatta kalp atışını dinlemek için uzandığımda sağlık ocağında bile öyle vuruyo ki, hemşiremiz "çok güçlü bu" dedi bi gün. Daha minicik olmasına rağmen kuşum, kalbi "cok cok cok" diye son sürat atıyo maşallah. Bu ses, bu vuruş, bu hi öyle güzel öyle farklıymış ki...


Bu arada karnım daha da büyüdü. Durmak bilmeyen bir hızla sivrileşmeye devam ediyor. Şuan itibari ile 8 kilo aldım ve daha 22. haftanın içerisindeyim :S Ne kadar dikkat etmeye çalışsam da kilom benden bağımsız başını alıp gidiyo sanki. Hayatımın hiçbir döneminde vücudum bukadar çığrından çıkmamıştı! Ergenlik zamanı kilom 52'yi buldu diye depresyona giriyodum nerdeyse. Şimdi o 48 kiloluk ince hallerimden eser yok:( 1 ay öncesine kadar bu durumu fena halde dert edip aynaya bile bakmak istemiyodum. O kadar çirkin görüyodum ki kendimi...Ne yalan söyleyim, kıyafetlerimin hiçbirine giremeyince de ağladığım zamanlar oldu. Vücudum benim değil sanki :) ama bu yeni vücudumla çok güzel tepkiler aldım. Hatta "sen hep hamile kal çok yakışmış" diyenler bile oldu, o derece ;) Yok, okadarını almayım ben yine zayıflamak istiyorum. Ama bu halime de iyice alıştım. En azından kiloyu düşünmeden yiyebileceğim tek dönemin tadını çıkartıyorum;) Herşeyi geçtim, içimde varlığıyla huzur veren minik bir kuşum, kuzum var benim. Onun için tüm sıkıntılara katlanabilirim....

Bir de söylemeden geçemeyeceğim. Benim kardeşim, dostum Gamze'min doğumgünümde MİNİĞİMe aldığı ilk şirin zıbınlardan sonra, dün annemler de iki adet hastane çıkış takımı almışlar. O kadar güzeller, o kadar minikler ki, çığlık attım resmen alınca. İnsan dokunmaya kıyamıyor. Artık birşeylere bakmaya başlasak mı ne ;)
Google+ ile Paylaş

Hakkında Canan Canal

    Blogger Yorumları
    Facebook Yorumları

0 yorum:

Yorum Gönder