14. Hafta: Boncuk bir erkek geliyor ;)

Nisan 20, 2012

"Senin karnın yanlara doğru yayılıyor, kız galiba..."
"Popon çıkmamış dışarı, düz, herhalde kız..."
"Belin kalınlaşmış, öne doğru çıkan bir karın yok, yana genişliyor, kesin kız bu..."
"Hep ekşi mi istiyosun? Neee, turşu ve limon mu? Her gün mü? Erik bide? Kesin kız kesin..."
"Bak kız olunca çirkinleşirsin, şimdiden bil moralin bozulmasın..."
"Kız bu kız, ama babaya düşkün olur, yalnız kalıcaksın, olsun süslemesi de güzel..."

.....

"Kaç haftalık oldun sen?13 mü? Sanki geçen haftadan bu haftaya çok büyümüş karnın senin..."
"Karnın git gide dışarı mı uzuyor? Aaaa sanki erkek gibi, vücudun değişmeye başladı..."
"Aşkım senin popon mu büyüdü ne, karnın da çok büyüdü..."
"Kızım dün gece rüyamda bir erkek çocuğu gördüm..."
"Aşkım mavi battaniyeye sarılmış, beyaz, küçücük ağızlı bir erkek gördüm rüyamda, erkek bu..."
...
ve doktor kontrolüne gideriz. Ara haftada olmasına rağmen her bir ölçümü alır parmaklarını sayarız miniğimizin. "Acaba cinsiyet..." diye cümleye başlarken "bir adet PİPİ" cevabını alırız, hem de KESİN BU ERKEK KESİN" diye vurgulanırız.



Alınan bu yorumlardan ve 14 haftalık elimde olmadan benliğimin beynimin hayallerimi hazırlamasından sonra
ise bu cevapla ekrandaki ultrason görüntüsüne şaşkın şaşkın bakakalırız. "Kesin mi, değişir mi, ya dönerse, öyle oluyomuş, parmak kordon olmasın, ya da başka çıkıntı, hani ara haftaydı?" gibi saçma sorular sorarız.

Hatta afallayıp "Ana-oğul mu takılıcaksınız, ama kıskanırım ben şimdi!" diye iyice saçmalarız.

Bi süre sormayız hatta, düşünemeyiz, içimizdeki isteği ölçeriz, sevgiyi tartarız. Bencil miyiz? "Biz kız bekliyoduk olmadı gir içeri" mi deriz? "Bana bağlı olsun, yok bana arkadaş olsun" mu deriz? "Yok yok seni istiyoruz, sadece şartlandık galiba, afalladık, şaşkınlığımıza ver, ne olursan ol gel" mi deriz?

"Ama isim düşünmedik, kız olsa neyse, hazırdı.... Kızı süslersin, erkeği naparsın...Ben ailede tek kızım, kardeşim, kuzenlerim hep erkek, bi daha mı erkek...Bir erkek nasıl eğitilir, nasıl onla vakit geçirilir...Erkek-erkek anlaşır, da ben oğlumla nasıl anlaşırım nasıl ortak nokta bulurum...Ya beni sevmezse..." diye uçuuuup gider miyiz?

Yoksa tüm bunlar akıp geçerken beynimizden, "çok sağlıklı bir bebek bu maşallah" diyen doktorumuzun sesiyle hayata dönüp derin bir "ohhhh" mu çekeriz!!!" Neyi, neleri dert ediyoruz yaaaa" diyip birbirimize sarılıp, karnımızı okşayıp, defalarca şükredip, ardından dua edip, maşallah lı inşallah lı cümlelerle sevdiklerimize müjdeyi mi veririz ;)

...

"Aşkım sana dedim, küçük ağızlı, mavi battaniye...o ağıza kaşığı nasıl sokucaz...oğlum olucak benim, oğlumun annesi!..."
"Aaaay gerçekten mi, rüyamda görmüştüm zaten, çoook sevindik..."
"İçime doğmuştu benim, yalnız kaldın desene ailede, neyse tahtın sallanmadı yine, sen teksin bizim için..."
"Ben demiştim, size dememiştim ama biliyodum erkekti..."
"Zaten hem hareketli, hem parmakları önceden sayılıyo kesin erkek demişlerdi, e karnın da çıktı hemen..."
"Hayırlı sünnetlikler, hayırlı okullar, hayırlı damatlıklar.....amin!"

Meğer herkes erkek diyormuş da biz anlamamışız(!) :))

Sorular, uykusuz geceler, dalıp gitmeler, "erkek" bir bebeğe alışma çabaları ve isim telaşı....bu hafta böyle biter ;)


BUNLARI OKUMAK İSTEYEBİLİRSİN

0 YORUM

Translate

İLETİŞİM

Ad

E-posta *

Mesaj *